ضرورت غربالگری دیابت در بزرگسالان مبتلا به بیماریهای روانی شدید
9 نوامبر 2015- بسیاری از بیماران در سیستم مراقبت های بهداشتی روانی که به بیماریهای شدید روانی مانند اسکیزوفرنی واختلال دو قطبی مبتلا هستند واز داروهای آنتی سایکوتیک استفاده می کنند علیرغم توصیه هایی که در دستورالعملها به انجام غربالگری شده است، درغربالگری سالانه ی دیابت شرکت نمی کنند.
نتایج این تحقیق درمجله ی JAMA Internal Medicineمنتشر شده است، بنا به تخمین، بزرگسالان مبتلا به بیماریهای شدید روانی بطور متوسط 25 سال زودتر از جمعیت عمومی می میرند که یکی ازعلل عمده ی آن بیماریهایی قلبی عروقی زودرس است. بیماری شدید روانی با افزایش خطر ابتلا به دیابت نوع 2 در ارتباط است و درمان با داروهای آنتی سایکوتیک خطر ابتلا به دیابت را در میان این افراد افزایش می دهد. انجمن دیابت آمریکا غربالگری بیماران تحت درمان با داروهای آنتی سایکوتیک را توصیه کرده است.
دکتر Mangurianاز دانشگاه کالیفرنیا وهمکارانش اطلاعات گردآوری شده از خدمات درمانی کالیفرنیا (Medi-Cal) و سرویس اطلاعات مرتبط با افراد تحت این بیمه را برای دو دوره ی زمانی (سال 2009 و از اکتبر 2010 تا سپتامبر 2011) آنالیز کردند.
نویسندگان این مقاله اطلاعات مربوط به غربالگری خاص دیابت را از طریق آزمایش قندخون ناشتا یا آزمون هموگلوبین گلیکوزیله بررسی نمودند.
نویسندگان در گزارش خود اعلام کردند از میان 50915 فرد شرکت کننده دراین تحقیق، 30.1درصد از شرکت کنندگان (15315= N) درغربالگری خاص دیابت شرکت کرده اند. قوی ترین عامل موثر بر غربالگری خاص دیابت، حداقل یک ویزیت سرپایی در طول دوره ی مطالعه بوده است. حدود 39 درصد از شرکت کنندگان (19768=تعداد) تحت غربالگری غیراختصاصی دیابت(قند خون غیرناشتا) قرار گرفته بودند درحالیکه 31 درصد از شرکت کنندگان (15832=تعداد) درهیچ غربالگری برای ارزیابی ابتلا به دیابت شرکت نکردند.
این مشاهدات از تلاش های روز افزون برای ادغام سلامت رفتاری و مراقبت های اولیه حمایت می کند. شواهد روز افزونی از اهمیت غربالگری دیابت در جمعیت های پرخطر نظیر افرادیکه از داروهای آنتی سایکوتیک استفاده می کنند که شامل نسل اول و دوم داروهای آنتی سایکوتیک است و با بروز چاقی مرتبط می باشند، حمایت می کنند. درمطالعات آینده باید موانع غربالگری در این جمعیت آسیب پذیر بررسی و مشخص گردد.
دکتر Katzسر دبیر مجله ی JAMA Internal Medicineمی گوید: برای بهبود مراقبت از افراد مبتلا به بیماریهای جدی روانی لازم است تا سدهای جدا کننده ی مراقبت سلامت روان و سیستم های مراقبت های بهداشتی فیزیکی از میان برداشته شوند.
منبع: